تفسير : با اين زنان مىتوانى ازدواج كنى گفتيم بخشهايى از آيات اين سوره ، وظائف پيامبر ص و مؤمنان را به صورت لف و نشر مرتب تعقيب مىكند ، لذا بعد از ذكر پاره اى از احكام مربوط به طلاق دادن زنان در آيه قبل ، در اينجا روى سخن را به شخص پيامبر ص كرده ، و موارد هفتگانه اى را كه ازدواج با آنها براى پيامبر مجاز بوده شرح مىدهد : 1 - نخست مىگويد : « اى پيامبر ! ما همسران تو را كه مهر آنها را پرداخته اى براى تو حلال كرديم » ( * ( يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَحْلَلْنا لَكَ أَزْواجَكَ اللَّاتِي آتَيْتَ أُجُورَهُنَّ ) * ) . منظور از اين زنان به قرينه جمله‌هاى بعد زنانى هستند كه با پيامبر ص رابطه خويشاوندى نداشتند و با او ازدواج كردند ، و شايد مساله پرداختن مهريه نيز به خاطر همين باشد ، زيرا مرسوم بوده است كه به هنگام ازدواج با غير خويشاوندان مهريه را نقدا پرداخت مىكردند ، بعلاوه تعجيل در پرداختن مهر ، مخصوصا در موردى كه همسر نياز به آن داشته باشد ، بهتر است ، ولى به هر حال اين كار جزء واجبات نيست ، و با توافق طرفين ممكن است مهر به صورت ذمه در عهده زوج كلا يا بعضا بماند . 2 - « كنيز انى را كه از طريق غنائم و انفال ، خدا به تو بخشيده است » ( * ( وَما مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّا أَفاءَ اللَّه عَلَيْكَ ) * ) . « افاء اللَّه » از ماده « فىء » ( بر وزن شىء ) به اموالى گفته مىشود كه بدون مشقت به دست مىآيد ، لذا به غنائم جنگى و همچنين انفال ( ثروتهاى طبيعى كه متعلق به حكومت اسلامى است و مالك مشخص ندارد ) اطلاق مىشود . « راغب » در « مفردات » مىگويد : « فىء » به معنى بازگشت و رجوع